از دکه می‌فروشی که زدم بیرون، به نیمه شب چیزی نمانده بود. کتم را انداختم رو دستم، کراواتم را گذاشتم تو جیبم و دکمه‌های پیراهنم را گشودم.

گرمی میخانه ار تنم بیرون زد و عرق رو پیشانیم خشکید. سرتاسر خیابان را نگاه کردم، پرنده پر نمی‌زد. چراغها، لابه‌لای شاخه‌های درختان نشسته بود.

 

^{يك روز كارمند پستي كه به نامه‌هايي كه آدرس نامعلوم دارند رسيدگي مي‌كرد متوجه نامه اي شد كه روي پاكت آن با خطي لرزان نوشته شده بود نامه‌اي به خدا}

 

تو را از روی‌ِ صورتش‌ كنار زد. سر برگرداند و به‌ ساعت‌، كه‌ روی‌ِ میزبود، نگاه‌ كرد. ساعت‌ِ دوازده‌ِ ظهر بود. دو شاخة‌ تلفن‌ را، كه‌ بالای‌ِ سرش‌بود، وصل‌ كرد. پا شد دستش‌ را به‌ دیوار گرفت‌. یك‌ لحظه‌ چشم‌هایش‌ رابست‌. پردة‌ پنجره‌ را كنار زد به‌ كوه‌های‌ِ دوردست‌ نگاه‌ كرد. هوا ابری‌ بودو باد می‌وزید. اجاق‌ِ گازی‌ را روشن‌ كرد و كتری‌ را، كه‌ تا نیمه‌ آب‌ داشت‌،روی‌ِ شعله‌ گذاشت‌. رفت‌ توی‌ِ حمام‌ و شیرِ آب‌ِ گرم‌ِ دوش‌ را باز كرد. صبركرد تا بخارْ هوای‌ِ حمام‌ را گرم‌ كند. بعد لباس‌هایش‌ را درآورد و زیرِ دوش‌رفت‌ و به‌ گردن‌ و دست‌ها و صورتش‌ صابون‌ مالید. با كف‌ِ دست‌ِ راستش‌،كه‌ صابونی‌ بود، سطح‌ِ بخارگرفتة‌ آینة‌ بالای‌ِ دست‌شویی‌ را كف‌آلود كرد وبعد كفی‌ آب‌ روی‌ِ آینه‌ پاشید. به‌ زیرِ چشم‌هایش‌، كه‌ گود افتاده‌ و كبودشده‌ بود، نگاه‌ كرد. با فرچه‌ به‌ صورتش‌ صابون‌ زد و ریشش‌ را تراشید. وقتی‌ حوله‌ روی‌ِ دوش‌ از حمام‌ بیرون‌ می‌آمد زنگ‌ِ درِ خانه‌، سه‌ بار، به‌صدا درآمد. پتو را، كه‌ روی‌ِ زمین‌ بود، تا زد و روی‌ِ دشك‌ انداخت‌ و دشك‌ را با پتو و بالش‌ برداشت‌ بُرد به‌ اتاقی‌ كه‌ تخت‌ِ چوبی‌ِ باریكی‌ در آن‌بود. دشك‌ را روی‌ِ تخت‌ انداخت‌ و باز زنگ‌ به‌ صدا درآمد؛ سه‌ بار پشت‌ِسرِ هم‌. گوشی‌ِ دربازكُن‌ِ برقی‌ را برداشت‌.