اين رفتار قطعاً رفتار درستي نيست چرا که برقراري رابطه صميمانه و محبت‌آميز و ابراز محبت‌هاي لازم و متعارف، نه تنها بدآموزي ندارد بلکه زمينه‌هاي ايجاد روابط سالم بين والدين و فرزندان را به وجود مي‌آورد که خود مي‌تواند مقدماتي براي آموزش روابط صحيح بين والدين و فرزندان آنها و حتي آموزش‌هاي جنسي باشد. بايد در نظر داشت که فرزندان در تمام رفتارها و اعمال خود نيازمند الگوهاي مناسب رفتاري هستند و بهترين الگوها پدر و مادر فرد به شمار مي‌روند. بنابراين صميميت بين پدر و مادر در درجه اول و صميميت بين والدين و فرزندان در جاي خود، در تحکيم روابط خانوادگي سالم و در جهت نيل به خانواده متعادل بسيار پراهميت است.

ابراز محبت والدين نسبت به يکديگر جو عاطفي خانواده را مثبت و سالم نگه مي‌دارد چنان که تحقيقات مختلف روان شناختي و تربيتي نشان داده‌اند که در چنين خانواده‌هايي فرزندان سالم و بانشاط و با اعتماد به نفس بالاتري پرورش مي‌يابند. برعکس در خانواده‌هايي که والدين از ابراز محبت نسبت به يکديگر و نسبت به فرزندان خود به دليل خودسانسوري سر باز مي‌زنند، ناراحتي‌هاي عاطفي و اختلالات شخصيتي بيشتر ديده مي‌شود.

بنابراين توصيه مي‌‌کنم با رعايت حدود و ثغور زندگي خانوادگي، والدين از ابراز محبت به يکديگر دريغ نورزند و آگاه باشند که اين مساله نه تنها بدآموزي ندارد، بلکه الگوي مناسبي از رفتارهاي عاطفي و جنسي را در اختيار فرزندان قرار مي‌دهد.