|
Sunday, 04 May 2008 08:14 |
|
 روز زمین در بیشتر کشورها جشن گرفته میشود ، در نیمکره شمالی در فصل بهار و در نیمکره جنوبی آغاز پاییز است. در این دقایق جهانی،
ساعات روز و شب در تمام جهان برابرند و خورشید در قطب جنوب غروب کرده و در قطب شمال
طلوع میکند. اگر شخصی ظهر این روز بر روی خط استوا بایستد، سایه ای نخواهد داشت. روز زمین روز تعادل و توازن است، روزی است که تفاوتها
فراموش میشوند وتمام موجودات نو شدن طبیعت را جشن میگیرند و مردم به خیابانها ، پارکها می آیند.
در این روز "طرفداران محیط زیست" با یادآوری اهمیت حفاظت از محیط زیست و تمیز نگه داشتن زمین
کارهای بسیار جالب گروهی برای تمیز کردن محیط زیست خود انجام می دهند. از طرف دیگر
به دلیل آنکه جنگ ها نیز مخرب محیط زیست هستند انجام مراسم مربوط به "روز جهانی
زمین" نوعی "حرکت ضد جنگ" و "مروج صلح" محسوب می شود. بنیان گذار این روز، سناتور گیلورد نلسون بود. پیدایش
این ایده تا عملی شدن آن به توصیف گیلورد نلسون:
در
نوامبر سال 1962 به فکر ایجاد یک حلقه رابط بین محیط زیست و سیاست افتادم و آن، تشویق رئیس
جمهور کندی به انجام یک تور ملی حفاظت محیط زیست بود. البته این تور 5 روزه به دلایل مختلف در قرار دادن مسئله "حفاظت از محیط زیست" در
دستور کار سیاستمداران، چندان موفقیت آمیز نبود، اما به شکوفا شدن ایده اولیه انتخاب
یک روز به عنوان روز جهانی زمین منجر شد. من در 25
ایالت به تحقیقاتی در باره مسائل زیست محیطی پرداختم و در همه جا به صدمات و بی توجهی هایی
که نسبت به آن اعمال شده بود، برخورد کردم. جالب اینکه همه به غیر از موسسات دولتی و
سیاسی متوجه این نکات بودند. مردم احساس مسئولیت میکردند اما سیاستمداران خیر. از زمان تور کندی 6 سال سپری شد و من هنوز امیدوار بودم
که محیط زیست در میان امور اصلی مملکتی قرار بگیرد. بالاخره در جریان یک گفتگو در
تابستان 1969، به این فکر افتادم که چرا دست به ایجاد یک اعتراض سازمان یافته نزنیم و نسبت به آنچه بر سر محیط زیستمان می آید دست به
شکایت برنداریم؟ این زمانی بود که اعتراضات ضدجنگ دانشجویان بسیار موفق و جدی تلقی میشد
و انرژی مثبت آن در فضا موجود بود. ما میتوانستیم تظاهراتی راه بیاندازیم که البته قمار بسیار بزرگی بود اما به دردسرش می ارزید. در سپتامبر 1969،
در یک سمینار اعلام کردم که در بهار 1970 تظاهرات سازماندهی شده ای به نفع محیط زیست
انجام میگیرد و از همه علاقمندان به شرکت در آن دعوت کردم. خبر در همه جا پخش شد و عکس العملها بی نظیر بود. در مدتی کوتاه ما با نامه،
تلگرام و تلفنهای بی شماری روبرو شدیم که درباره این تظاهرات و چگونگی شرکت در
آن بود. بالخره مردم جایی برای بیان نگرانی ها ی خود پیدا کرده بودند. در چهار ماه بعد دونفر از کارمندان دفتر من به رسیدگی امور روز زمین
مشغول بودند و مشخص بود که ما به سوی موفقیت چشم گیری دست خواهیم یافت. در عین حال
دامنه تظاهرات مدام گسترده میشد و اداره آن از عهده دفتر من خارج شده بود. اما عده زیادی از دانشجویان، مدیران و دوست داران طبیعت
و محیط زیست با در اختیار گذاشتن مکان و نیروی انسانی به سازماندهی این برنامه به
کمک ما آمدند. آنچه درباره مراسم روز زمین زیباست، این است که با وجود چنین پشتیبانانی، خود به خود برنامه ریزی شده و به بهترین وجه اجرا
میشود
|
